မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးလက္ထက္က မဟာမင္းေခါင္ေဇယ်သူ ဘြဲ႕ရ မိုးတားအတြင္း၀န္ဟာ တာ၀န္အရ မင္းကိစၥနဲ႔ ဧရာ၀တီျမစ္ရိုးတေလွ်ာက္ ခရီးသြားရင္း တေကာင္းၿမိဳ႕ကို အေရာက္မွာ မင္းေရးကိစၥနဲ႔လာတဲ့ မာန္လည္ၿမိဳ႕သူႀကီး ဦးေအာင္ကြတ္နဲ႔ ဆံုေတြ႕ပါတယ္။ မိုးတား၀န္ဟာ မာန္လည္ၿမိဳ႕သူႀကီးကို ေတြ႕တဲ့အခါ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားအေၾကာင္း သိိလိုစိတ္ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ မိုးတား၀န္ဟာ ဆရာေတာဘုရား ဥာဏ္ပညာႀကီးမားပံုကို အထင္မႀကီးပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး မာန္လည္ဆိုတဲ့ အရပ္ဟာ ေရွးက မင္းမွုသင့္ ရာဇ၀တ္သားတို႔ကို နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပးတဲ့ မဲဇာေဒသအတြင္းမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မန္းေရႊၿမိဳ႕နဲ႔မနီး အလွမ္းေ၀းတဲ့ေဒသမွာေပၚလာတဲ့ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဟာ အႏွစ္မရွိတဲ့ေတာမို႔ ၾကက္ဆူပင္မင္းမူေနျခင္းသာျဖစ္မယ္လုိ႔ ေတြးထင္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလဲ ဆရာေတာ္ရဲ႕အသက္ဟာ ငယ္ရြယ္ေနေသးေတာ့ အကဲစမ္းမယ္လို႔ၾကံၿပီး " အရွင့္ဥာဏ္အတ္ိမ္အနက္ကို သိခ်င္လို႔ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ထုတ္ေပးပါဘုရား " ဟု ဦးေအာင္ကြတ္မွတဆင့္ ဆရာေတာ္ထံ ေလွ်ာက္ၾကားခိုင္းပါတယ္။
ဦးေအာင္ကြတ္ဟာ မာန္လည္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ကို ထိုအေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကားပါတယ္။အဲဒီအခါ ဆရာေတာ္က ဥတၱရသိၼ ံ မဟာရာဇ အစခ်ီတဲ့ ( ၄ ) ဂါထာႏွင့္တကြ ဂါထာအဖြင့္ သံ၀ဏၰနာကို ပါဠိသက္သက္ေရးၿပီး အေမးပုစၦာ တစ္ပုဒ္ကိုသာ မိုးတား၀န္မင္းထံအေရာက္ အပို႔ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က " ၾသဠာရိကရုပ္သည္ ရုန္႔ရင္းထင္ရွားေသာရုပ္ျဖစ္လ်က္ ထိုရုပ္ကို ၾသဠာရိကဓာတ္ ၾသဠာရိကယထနအျဖစ္ကို ဘုရားမေဟာထိုၾသဠာရိကဓာတ္ အာယတန၏အျဖစ္သည္ ရွိသေလာ မရွိဘူးေလာ အေၾကာင္းျပ၍ေျဖပါ" ဟု ဆိုလိုပါတယ္။
အဲဒီအေမးပုစၦာေရာက္ေတာ့ မိုးတား၀န္မွာ အေျဖကို မသိေတာ့ အခက္ၾကံဳကာ ေခၽြးဒီးဒီးက် ဒုကၡေရာက္ပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုခရီးသြားေန၍ ေနာင္အခါမွ ေျဖပါရေစ လို႔ စာနဲ႔ျပန္ၾကားေလွ်ာက္ထားပါတယ္။မာန္လည္ဆရာေတာ္ကလည္း ဒီပုစၦာဟာ မဆိုစေလာက္ ဗူးေတာင္းငယ္ျဖင့္ က်ီစယ္၍ ေပါက္လိုက္သည္ အေျမာက္ဆံမထင္ပါနဲ႔ တကာေတာ္၀န္မင္း ဆိုၿပီး ပုစၦာကို ေျဖဖို႔ တိုက္တြန္းေတာင္းဆိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မိုးတား၀န္ဟာ အားသစ္အင္သစ္ရွာၾကံၿပီး " ရာဇာဘိရာဇာေယာသူေရာ " အစခ်ီတဲ့ဂါထာ( ၄ ) ခုျဖင့္ အဖြင့္ သံ၀ဏၰနာအေျဖလႊာကို ေရးသားေပးပို႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူပို႔တဲ့အေျဖဟာ အေျဖမွန္နဲ႔ နီးစပ္ရံုသာ ရွိပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ မိမိကိုယ္ကို ခ်ီးက်ဴးေရးသားထားတဲ့ ဂါထာတို႔မွာလဲ ကတၱား၊ ကံ ၊ ၀ါစက အတပ္မွားေနတယ္။ ဆရာေတာ္က အဓိပၸါယ္ေဖာ္ေတာ့ ရာဇ၀တ္မုွေရာက္လုနီးပါး အနက္ေပၚေနတယ္။ ေပၚပံုက " ရာဇာဘိရာဇာေယာသူေရာ၊ ဇဂိေႏၵာ ဇဂတိသာေရာ၊ သုပေညာ ပထမဗ်ာစာေလ သုသေဒၶါဌပၸိေတာ မယာ " ဟူေသာ မိုးတား၀န္ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ေသြးဂါထာမွာ " ဌပၸိေတာ " ဟာ ကံေဟာပုဒ္ျဖစ္တယ္။ အဘယ္ကံကို ေဟာသလဲဆိုေတာ့ ရာဇာဘိရာဇာေယာ သုပေညာ ဆိုတဲ့ ၀ိေသသနပုဒ္တို႔နဲ႔ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ မင္းတုန္းမင္းႀကီးကို ညႊန္ျပေနတယ္။ မယာ ဆိုတဲ့ အ၀ုတၱကတၱားကလည္း အထင္အရွားပါတဲ့အတြက္ အဓိပၸါယ္အတိအက်ျပန္မယ္ဆိုရင္
" ေျမအျပင္၌ မင္းထက္မင္းျဖစ္ေတာ္မူေသာ ရဲရင့္ေသာ လူတို႔ကို အစိုးရေသာ ေျမအျပင္၏ အရွင္သခင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုန္းကံရွိေသာ မင္းတုန္းမင္းႀကီးကို ငါက ယံုၾကည္သျဖင့္ မင္းအျဖစ္တင္ထားအပ္၏ " လို႔ အနက္ထြက္ေနပါတယ္။ အမွန္တကယ္ သူဆုိလိုခ်င္တာက မင္းတုန္းမင္းက သူ႔ကို ယံုၾကည္လို႔ အတြင္း၀န္ခန္႔တယ္ လို႔ေျပာခ်င္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္က အနက္အမွန္ျပန္ဆိုလိုက္ေတာ့ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားပါတယ္။
မိုးတား၀န္ဟာ ထိပ္ထက္မိုးႀကိဳးက်သလို တုန္လွုပ္ၿပီး ဆရာေတာ္ေရွ႕ေမွာက္၀င္ေရာက္ကာ သည္းခံေတာ္မူပါဘုရား တပည့္ေတာ္ဟာ နဂါးမင္းကို ျမက္ေရွာေျမြအမွတ္ျဖင့္ အလမၸာယ္ကစားမိေသာသူမိုက္ကဲ့သို႔ အရွင္ဘုရားအေပၚ အထင္မွား အျမင္မွားျဖစ္မိျခင္းမွာ မွားျခင္းႀကီးမက မွားပါၿပီ တပည့္ေတာ္အား အသက္ထက္ဆံုး စတုပစၥက ဒါယကာ အမွတ္ျပဳ၍ ဆုိဆံုးမေတာ္မူပါဘုရား ဆိုကာ ျပားျပား၀ပ္ ၀န္ခ်ပါေတာ့တယ္။
အဲဒီလို ပညာဥာဏ္ႀကီးမားလွတဲ့ မာန္လည္ဆရာေတာ္ ဦးဇ၀န ဟာ ယေန႔ေခတ္တိုင္ ေက်ာ္ၾကားေနတဲ့ မဃေဒ၀လကၤာသစ္ကို ေရးသားခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ဆရာေတာ္ဟာ မဃေဒ၀လကၤာႀကီးအျပင္ အျခားက်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကိုလည္း ေရးသားျပဳစုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္သကၠရာဇ္ ၁၉၁၇ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန႔မွာ အဂၤလိပ္အစိုးရက ဆရာေတာ္ကို အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘဲြ႕ကို ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာေသာအက်ိဳးကို လိုလားေတာ္မူလို႔ ဧရာသတီေရလမ္းခရီးနဲ႔ စစ္ကိုင္း ၊ ပခုကၠဴ ၊ ျပည္ ၊ ဇလြန္ ၊ ဟသၤာတ ၊ ပုသိမ္ ၊ ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားကို ၾကြေရာက္ၿပီး သာသနာျပဳေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီလို သာသနာ့အက်ိဳးကို အစဥ္သယ္ပိုးတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားဟာ သက္ေတာ္ ၇၉ ၀ါေတာ္ ၅၉ မွာ ပ်ံလြန္ေတာ္မူပါတယ္။
ဤသို႔လွ်င္ အရာရာတြင္ ပါရဂုူေျမာက္ ဆိုေလာက္ဖြယ္ တတ္ကၽြမ္းေတာ္မူေသာ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ သီလဂုဏ္ သမာဓိဂုဏ္ ပညာဂုဏ္တုိ႔ကို ဦးထိပ္မွာ ပန္ဆင္လ်က္ တပည့္ေတာ္သည္ ရွိခိုးဦးခ် ကန္ေတာ့ပါ၏ဘုရား။ ။
က်မ္းကိုး။ ။ ေရႊဘိုမိမိႀကီး ၏ သရဖူတို႔ရဲ႔႕ သရဖူ
ဗိုလ္မွဴးဘေသာင္း ၏ စာဆိုေတာ္မ်ားအထၳဳပၸတၱိ
No comments:
Post a Comment