ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ သံုးေလာကထြဋ္ထား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လာတဲ့အခါ ဇာတ္ေတာ္ေတြကို ေဟာၿပီး သတၱ၀ါေတြကို ကယ္ခၽြတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္ၿပီးခ်ိန္မွစ၍ ( ၄၅ ) ၀ါကာလပတ္လံုး တရားေတာ္မ်ားေဟာၾကားခဲ့ရာ ဇာတ္ေတာ္အားျဖင့္ (၅၄၇)ဇာတ္ ရွိပါတယ္။ ဒါကို အလြယ္တကူ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္လို႔ပဲ ေခၚၾကပါတယ္။ ဘုရားရွင္ဟာ မည္သည့္ဇာတ္ကိုမဆို ေဟာရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားကိုဖတ္ရင္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းနဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယခုေခတ္လူေတြရဲ႕ ကိုယ္လိုရာဆြဲယူတတ္တဲ့ အတၱေတြေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ဇာတ္ေတြမွာ လူေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္နဲ႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ လမ္းညႊန္မႈေတြဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ဇာတ္တစ္ဇာတ္ကို တင္ျပပါမယ္။ ဒါကေတာ့ လူတုိင္းၾကားဖူးၾကတဲ့ မင္းကုသဇာတ္ပါ။
နတ္ႏွင့္တကြ ေလာကကို ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြဘုရားရွင္ဟာ " ဣဒံ ေတ ရဌံ " အစခ်ီတဲ့ ဤကုသဇာတ္ကို ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္ သာသနာေတာ္၌ ၿငီးေငြ႕ဆန္႔က်င္၍ လူထြက္ခ်င္ေသာ ရဟန္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီရဟန္းဟာ သာ၀တၳိျပည္ထဲ ဆြမ္းခံ၀င္ရင္း လွပေသာ မိန္းမပ်ိဳကို ျမင္ၿပီး သာသနာမွာ ၿငီးေငြ႕ေနတာပါ။ ဒါကို ဘုရားရွင္က သိေတာ္မူေတာ့ အဲဒီရဟန္းကို ဒီလိုဆံုးမပါတယ္။ "ရဟန္း..........ကိေလသာအလိုသို႕ မလိုက္သင့္၊ မိန္းမမည္သည္ကား အလြန္ယုတ္မာစြာ၏ ထိုမိန္းမ၌ တပ္စြန္းေသာစိတ္ကို ေဖ်ာက္ဘိေလာ့ ငါဘုရားသာသနာေတာ္၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ေလာ့ ထုိစကားသည္ မွန္၏ မိ္န္းမ၌ တပ္စြန္းေသာစိတ္ရွိေသာေၾကာင့္ ဘုန္းတန္ခိုးအာႏုေဘာ္ရွိုကုန္ေသာ ေရွးပညာရွိတို႔သည္လည္း ဘုန္းတန္ခိုး အရွိန္အေစာ္ မရွိကုန္သည္ျဖစ္၍ အက်ိဳးမဲ့ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္ဖူးကုန္ၿပီ " လို႔ မိန္႔ေတာ္မူၿပီး ကုသဇာတ္ကို ေဟာေတာ္မူပါတယ္။
ဒီဇာတ္ေတာ္မွာ ကုသမင္းဟာ ပဘာ၀တီကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လို႕ မိမိရဲ႕ ကုသ၀တီမင္းေနျပည္ကို စြန္႕ခြာၿပီး ယူဇနာ ၁၀၀ ေ၀းတဲ့ ပဘာ၀တီရွိရာ သာဂလျပည္ကို ေျခလ်င္သြားရပါတယ္။ အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့လဲ ပဘာ၀တီကို ေတြ႕ရျမင္ရေအာင္ အုိးေတာ္ဆက္ရ ဖ်ာေတာ္ယက္ရ ပန္းကံုးဆက္ရ စားေတာ္ဆက္ရ နဲ႔ အလြန္ကို ပင္ပန္းဆင္းရဲပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သိၾကားမင္းအကူအညီနဲ႔ ပဘာ၀တီကို ရယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ဟာ ဒီဇာတ္ကို ေဟာတာဟာ ဘုန္းပညာလကၡဏာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ဘုရားဆုပန္မင္းေယာက်ၤားေတြေတာင္ မိန္းမဆိုတဲ့ ရမၼက္ေၾကာင့္ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရေပတယ္လို႔ သိေစခ်င္တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ယခုေခတ္လူေတြကေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရင္ မင္းကုသ ထံုးႏွလံုးမူၿပီး မရ ရေအာင္ ပိုးပန္းယူမယ္လို႔ ခံယူထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ႔႕ ရည္ရြယ္ရင္းနဲ႔ တျခားစီျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဆႏၵေတာ္နဲ႔ ကိုက္ညီိရေအာင္ မင္းကုသထံုးႏွလံုးမူ၍ လုိ႔ မသံုးဘဲ အတတ္ပညာဟူသမွ် ဆရာမရွိဘဲ အလိုလိုတတ္ေသာ သိၾကားမင္းေပးေသာ သားျဖစ္သူ ကုသမင္းပင္လွွ်င္ မိန္းမ ဟူေသာ အလိုရမၼက္ေၾကာင့္ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲပင္ပန္းျခင္းျဖစ္ရေပတယ္လို႔ ႏွလံုးသြင္းၿပီး ကိေလသာအာရံုႀကိဳးကို ျဖတ္ၾကပါစို႔။ ။
က်မ္းကိုး။ ။ မဂၤလာဘံုေက်ာ္ ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ ၏ ငါးရာ့ငါးဆယ္ ဇာတ္၀တၳဳ ( ပဥၥမတြဲ )
No comments:
Post a Comment